BİLDİRİM
GERİ DÖN

Mogelijk eerste maan buiten ons zonnestelsel ontdekt

Een mysterieus object in het CD-35 2722-systeem kan de eerste exomaan zijn. De vondst zet ook definities van planeten en manen ter discussie.

EurekAlert! (www.eurekalert.org)

Korte samenvatting: Astronomen hebben in het CD-35 2722-systeem, op ongeveer 73 lichtjaar van de aarde, een mysterieus object ontdekt dat rond een bruine dwerg draait. Het zou de eerste nog onbevestigde exomaan-kandidaat kunnen zijn. Sommige onderzoekers stellen echter dat het object niet binnen de gebruikelijke definitie van een maan past en dat we de grens tussen planeten en manen opnieuw moeten bekijken.

Hebben we echt de eerste exomaan gevonden?

Het ontdekken van planeten buiten het zonnestelsel is inmiddels een routineprestatie binnen de sterrenkunde geworden. Sinds de eerste exoplaneten in de jaren negentig werden gevonden, zijn duizenden nieuwe werelden aan de catalogi toegevoegd. Het aantal bevestigde exoplaneten van NASA is inmiddels de 6.000 gepasseerd.

Bij manen ziet het plaatje er echter anders uit. Hoewel ons eigen zonnestelsel honderden natuurlijke satellieten telt, blijkt het rechtstreeks bevestigen van manen rond planeten bij andere sterren veel moeilijker dan verwacht.

Daarom trok het nieuws uit het CD-35 2722-systeem zoveel aandacht. Onderzoekers ontdekten tijdens waarnemingen met de Very Large Telescope van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht een ongewoon object. Het zou een exomaan kunnen zijn. Maar daarmee wordt het verhaal juist nog interessanter.

Deze kandidaat-maan draait namelijk niet rond een planeet, maar rond een bruine dwerg.

Illustratie van een bruine dwerg en een mysterieus object dat eromheen draait
De ontdekking zet de grenzen van het begrip maan ter discussie.

Waarom is het CD-35 2722-systeem zo bijzonder?

De ster CD-35 2722 bevindt zich op ongeveer 73 lichtjaar van de aarde. De massa van de ster bedraagt ongeveer de helft van die van de zon.

Het opvallendste object in dit systeem is een bruine dwerg. Bruine dwergen worden soms “mislukte sterren” genoemd, omdat ze wel ontstaan zoals sterren, maar niet genoeg massa verzamelen om waterstoffusie in hun kern op gang te brengen.

Deze hemellichamen bevinden zich ergens tussen planeten en sterren. Ze zijn zwaarder dan de grootste gasreuzen, maar lichter dan de kleinste sterren.

Het nieuw ontdekte kandidaat-object draait rond deze bruine dwerg. Als het daadwerkelijk een maan blijkt te zijn, dan zouden astronomen voor het eerst sterk bewijs hebben gevonden voor een maan buiten ons zonnestelsel.

Parameter Waarde
Afstand tot CD-35 2722 Ongeveer 73 lichtjaar
Massa van de ster Ongeveer 50% van de zonmassa
Massabereik van bruine dwergen 13 tot 80 keer de massa van Jupiter
Massabereik van bruine dwergen (in zonmassa’s) 0,013 tot 0,08 zonmassa
Aantal bevestigde exoplaneten Meer dan 6.000
Periode van de eerste exoplaneetontdekkingen Jaren 1990

Waarom zorgt dit object voor discussie?

Op het eerste gezicht lijkt het antwoord eenvoudig: als een kleiner object rond een groter object draait, noemen we dat een maan. In de sterrenkunde worden zaken echter soms ingewikkelder dan verwacht.

Het grootste probleem voor onderzoekers is dat ze niet met zekerheid weten hoe dit object is ontstaan. Als het zich in een schijf rond de bruine dwerg heeft gevormd, is het logisch om het als een maan te classificeren.

Maar als het onafhankelijk binnen het systeem is ontstaan en pas later door zwaartekracht aan de bruine dwerg werd gebonden, dan ontstaat een situatie die de traditionele definitie van een maan op de proef stelt.

Daarom zien sommige astronomen deze ontdekking niet alleen als een nieuwe kandidaat-maan, maar ook als een voorbeeld dat de grenzen van de begrippen planeet en maan ter discussie stelt.

Vergelijkbare discussies hebben we eerder meegemaakt. Het verlies van de planeetstatus van Pluto is daarvan een van de bekendste voorbeelden. De wetenschap moet haar definities soms aanpassen wanneer nieuwe ontdekkingen daarom vragen.

Very Large Telescope-observatorium
De waarnemingen werden uitgevoerd met de Very Large Telescope in Chili.

Waarom is er nog nooit een exomaan bevestigd?

Een exoplaneet waarnemen is al moeilijk. Een exomaan detecteren is nog veel uitdagender.

De meeste exoplaneten worden ontdekt dankzij kleine helderheidsveranderingen wanneer ze voor hun ster langs bewegen. Het effect van een maan is veel subtieler en raakt vaak verborgen in de meetruis.

Daarom zijn er door de jaren heen meerdere exomaan-kandidaten voorgesteld. Geen daarvan kon echter tot nu toe de volledige wetenschappelijke gemeenschap overtuigen.

Dat is een van de redenen waarom de nieuwe kandidaat in het CD-35 2722-systeem zoveel aandacht krijgt. Onderzoekers konden het object bestuderen via directe beeldvorming. Die methode biedt andere voordelen dan de klassieke technieken die afhankelijk zijn van indirecte signalen.

Toch blijven wetenschappers voorzichtig. Om een ontdekking te bevestigen, moeten onafhankelijke onderzoeksteams vergelijkbare resultaten behalen. Extra waarnemingen in de komende jaren kunnen de ware aard van dit object onthullen.

Onderzoek naar exoplaneten levert de laatste tijd sowieso spannende ontwikkelingen op. Ons recente artikel over de eerste rotsachtige planeet met een atmosfeer in de bewoonbare zone liet zien hoe snel het onderzoek naar mogelijke leefomstandigheden in andere sterrenstelsels vooruitgaat.

Kan deze ontdekking de definitie van een planeet veranderen?

Misschien niet meteen, maar het is duidelijk dat wetenschappers deze mogelijkheid serieus bespreken.

Het gaat niet alleen om waar het object omheen draait. De belangrijkste vraag is hoe het is ontstaan en tot welke categorie het behoort. Bij het classificeren van een hemellichaam is de oorsprong net zo belangrijk als de baan.

Als dit object werkelijk een maan is, kan het een van de meest bijzondere voorbeelden zijn die we ooit hebben gezien. Zo niet, dan moeten sterrenkundeboeken misschien worden uitgebreid met een nieuwe tussencategorie.

Dergelijke ontdekkingen herinneren mij er altijd aan dat wetenschappelijke classificaties tijdelijk zijn. De natuur hoeft zich niet aan menselijke categorieën te houden; wij proberen alleen te begrijpen wat we waarnemen.

Op dezelfde manier kunnen uitzonderlijke objecten aan de hemel gevestigde ideeën op hun kop zetten. Zo waren ook de onderzoeken naar de oorsprong van de asteroïde die de dinosauriërs uitroeide jarenlang een terrein waarop verschillende scenario’s met elkaar concurreerden.

Artistieke impressie van een exomaan-kandidaat
Wetenschappers proberen de ware aard van het object te achterhalen.

Wat kunnen toekomstige waarnemingen ons vertellen?

Naarmate nieuwe generaties telescopen in gebruik worden genomen, zullen we dit soort systemen veel gedetailleerder kunnen onderzoeken. Vooral grote grondtelescopen met enorme spiegels en geavanceerde ruimtetelescopen zullen een belangrijke rol spelen bij het bevestigen van kandidaat-exomanen.

Onderzoekers willen de baan van het object nauwkeuriger meten en aanwijzingen verzamelen over zijn ontstaansgeschiedenis. Zo kan beter worden vastgesteld of het werkelijk een maan is of een ander type hemellichaam.

De vooruitgang in ruimteonderzoek beperkt zich niet tot observationele sterrenkunde. Ook bemande en commerciële ruimtevaart groeit snel. Zoals te zien was in ons recente artikel over de nieuwe datum voor Starship-vlucht 13, vergroten nieuwe mogelijkheden voor toegang tot de ruimte ook onze wetenschappelijke observatiecapaciteiten.

De definitieve identiteit van het mysterieuze object in het CD-35 2722-systeem staat nog niet vast. Toch is deze ontdekking nu al een belangrijke prestatie. Soms is het meest waardevolle resultaat in de wetenschap namelijk niet het vinden van een nieuw antwoord, maar het stellen van betere vragen.

Dit kandidaat-object kan daadwerkelijk de eerste exomaan blijken te zijn. Of het kan astronomen laten zien dat het universum creatiever is dan we denken. In beide gevallen ligt er een fascinerend verhaal voor ons dat het volgen waard is.

Veelgestelde vragen

Wat is een exomaan?

Een exomaan is een natuurlijke satelliet die rond een planeet of vergelijkbaar hemellichaam buiten ons zonnestelsel draait.

Hoe ver weg ligt het CD-35 2722-systeem?

Het systeem bevindt zich op ongeveer 73 lichtjaar van de aarde.

Is de ontdekking bevestigd?

Nee. Hoewel het object als een sterke kandidaat wordt beschouwd, proberen wetenschappers de bevinding met aanvullende waarnemingen te bevestigen.

Bronnen

Space.com

NASA Exoplaneetprogramma

Europese Zuidelijke Sterrenwacht

Vanuit de redactie: Wat mij in dit verhaal het meest fascineert, is niet zozeer de ontdekking zelf, maar de onzekerheid die ze blootlegt. Soms vinden wetenschappers een nieuw object, en soms ontdekken ze dat hun bestaande definities tekortschieten. Het mysterieuze object in CD-35 2722 zou wel eens tot die tweede categorie kunnen behoren, en juist dat maakt het in mijn ogen extra interessant.

YAZAR
BÜLTEN ABONELİĞİ

Evrenin Sırlarını Kaçırma

En yeni keşifleri ve derin uzay haberlerini anında mail kutuna al.

Bir Yorum Yazın

KEŞFET
TÜM GÖNDERİLER

Ontdek meer van Galaktik Uzay

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder